فاسد باشند كه ظاهر حكم و عملشان بر خلاف حكم و عمل حق باشد ، هر كارى كه مؤمن در ميان اينها از روى تقيه انجام دهد جايز است ولى به شرط اينكه موجب فساد دين نشود » . « 1 » درست بن ابى منصور مىگويد : « نزد موسى بن جعفر عليه السلام بودم كميت بن زيد شاعر نيز آنجا بود حضرت فرمود : كميت ! تو هستى كه اين شعر را گفته‌اى ؟ « فالان صرت الى امّية و الأمور الى مصائر » » . « 2 » كميت گفت : « به خدا قسم آن را از روى « تقيه » گفتم و از ايمانم برنگشته‌ام و من دوست شما و دشمن دشمن شما هستم » . فرمود : « اگر در « تقيه » گفته‌اى تقيه در نوشيدن شراب جايز است . » « 3 » به نظر مىرسد كه منظور امام تصحيح كار كميت نبوده است . امام در پاسخ كميت مىگويد : « تقيه در نوشيدن شراب جايز است . و براى ما اين مسلّم است كه تقويت حكومت بنى اميّه به مراتب بدتر از نوشيدن شراب بوده و گناهش بزرگتر از آن است و لازمهء تجويز شراب در مقام تقيه ، اين نيست كه تقويت حكومت بنى اميّه نيز جايز باشد . نوشيدن شراب هر چند گناه بزرگى است ليكن يك گناه فرعى است . تقويت حكومت بنى اميه يك گناه اصلى است كه به طرد امام عليه السلام از صحنهء

--> ( 1 ) - 25 / 6 امر و نهى وسائل الشيعه ج 11 . در سند اين حديث گر چه هارون بن مسلم و مسعده بن صدقه هستند ليكن اولى را مرحوم كشّى و مرحوم علّامه توثيق كرده‌اند و دومى را كسى ضعيف ندانسته و فقهاء شيعه به احاديث او عمل كرده‌اند رجال ابو على ص 300 . ( 2 ) - اينك اى خلافت به سوى خاندان « اميّه » آمدى و امور بايد به محل خود برسند . ( 3 ) - 25 / 7 امر و نهى وسائل .